Geschiedenis

De Loolaan, van eenvoudig kerkpad in het heideveld naar een koninklijke laan met monumentale panden

Tussen de eeuwenoude koningslinden langs de Loolaan reden vroeger de koetsen met de koninklijke familie op weg naar de kerk, fietste een jonge prinses Wilhelmina naar haar vriendinnetjes, reed de paardentram naar de Julianatoren en waren er militaire parades. De Loolaan is vanzelfsprekend onlosmakelijk verbonden met Het Loo, dat in 1439 voor het eerst in geschriften wordt genoemd. Of we voor de oorsprong van de Loolaan bijna zevenhonderd jaar terug in de tijd kunnen, dat is niet bekend. Voor Het Loo is dat wel het geval.

Het Oude Loo kent al vele eigenaren en bewoners, voordat het in 1684 in handen van de Oranjes komt. In dat jaar koopt Stadhouder Willem III, achterkleinzoon van Willem van Oranje het middeleeuwse kasteel. Hij komt graag op de Veluwe voor de jacht en bouwt naast Het Oude Loo een jachtslot, het huidige Paleis Het Loo, dat hij en zijn echtgenote Mary vooral gebruiken als zomerverblijf. Voor het paleis wordt rond 1730 door Willem IV een driepotig stratenstelsel aangelegd, een ganzenvoet, waarvan de Loolaan, een eenvoudig kerkpad naar de Mariakerk in het centrum van Apeldoorn een van de straten is. Tussen Het Loo en Apeldoorn ligt dan een wijds heidegebied. De andere twee poten van de ganzenvoet zijn de Jachtlaan en de Koning Lodewijklaan. De straten kregen decennia later pas hun namen, conform de Gemeentewet in 1851.

 

Villa’s

Koning Lodewijk Napoleon, die vanaf 1806 Paleis Het Loo bewoont, laat de Loolaan als onderdeel van de Grande Route bestraten en aan weerszijden wordt een dubbele rij lindes geplant. Tussen de lindes is een wandelpad. In 1842 schenkt koning Willem I Apeldoorn de Nieuwe Hervormde Kerk, aan de Loolaan, exact een kilometer vanaf Paleis Het Loo. Daarmee is de kerk voor de koninklijke familie die wekelijks een kerkdienst bezoekt, gemakkelijker bereikbaar dan de Mariakerk op het Raadhuisplein. Vanaf die periode verrijzen langs de Loolaan villa’s in neoclassistische stijl, waaronder het pand waar nu de Bon Vivant gevestigd is. Nog steeds is Apeldoorn een bescheiden dorp, maar het heeft door de aanwezigheid van Het Loo en haar bewoners een aantrekkingskracht op welgestelden. De nieuwe villa’s aan de Loolaan worden bewoond door (hof)artsen en hofpersoneel of ingericht als rusthuis. De Loolaan staat in die tijd ook bekend als Rue de Medici.

 

Herbergen en pensions

De komst van de nieuwe inwoners trekt middenstand en industrie naar Apeldoorn en het dorp groeit gestaag. Rond 1850 telt Apeldoorn 5.500 inwoners, aan het einde van de negentiende eeuw zijn dat er 25.000. Het groen, Het Loo, de villa’s, de parken en de winkels zijn aantrekkelijk voor toeristen en er komen herbergen, pensions, hotels en restaurants, zo ook aan de Loolaan. De eerste bewoners van het in 1860 gebouwde pand van de huidige Bon Vivant zijn naar verluid geen café- of pensionhouders, maar een advertentie in een krant in 1897 vermeldt op dit adres café-restaurant De Bierton. Met het wisselen van eigenaren in de jaren die volgen wisselt de naam van het restaurant mee, van Versteeg, Germania tot Loolaan, en krijgt het een hotel-pensionbestemming. In 1918 komt het pand in handen van de familie Metzlar die er tot in de jaren zestig een hotel-restaurant-pension houdt onder de naam Pension Metzlar. Enkele overnames later is het een pannenkoekrestaurant. In 1993 ziet á la carte restaurant De Bon Vivant hier het licht. Sinds 2019 zijn Astrid Westdorp en Janet Eilander de eigenaren van De Bon Vivant.